آخرین خبرها
خانه / اجتماعی / نشست اعضای خانه مطبوعات استان قم؛ جلسه‌ای کم فروغ و بی برنامه

نشست اعضای خانه مطبوعات استان قم؛ جلسه‌ای کم فروغ و بی برنامه

چهارشنبه، چهارم شهریورماه، به بهانه گرامیداشت روز خبرنگار، نشستی با حضور اعضای هیئت‌مدیره خانه مطبوعات استان قم و جمعی از اهالی رسانه برگزار شد. نشستی که با وجود عنوان فاخر «گرامی‌داشت»، با تاخیری نیم‌ساعته و در غیاب اکثریت ارکان مدیریتی آغاز شد؛ شروعی که از همان ابتدا، نمایی از سطح اهمیت قائل‌شده برای این رویداد صنفی را به تصویر کشید.

آنچه در این نشستِ کم‌فروغ گذشت، بیش از آنکه تجلی‌بخشِ دغدغه‌های کلانِ رسانه‌ای و واکاوی چالش‌های پیش‌روی رکن چهارم دموکراسی در استان باشد، به گفت‌وگوهای حاشیه‌ای و تقلیل مطالباتِ جامعه خبری به بدیهیات معیشتی نظیر مباحثِ مربوط به استفاده از امکانات رفاهی تنزل یافت. این در حالی است که خانه مطبوعات به عنوان مرجع اصلی صیانت از شأن خبرنگار، می‌بایست میدان‌دار مباحث راهبردی از قبیل «امنیت شغلی»، «آزادی قلم» و «ارتقای کیفیتِ محتوای رسانه‌ای» باشد.

یکی از محورهای بحث‌برانگیز این جلسه، تقابلِ دیدگاه‌ها بر سر «تعریفِ خبرنگار» و «ملاک‌های عضویت» بود. نقدِ جدی بر عملکرد فعلی خانه مطبوعات این است که به جای گشایش دریچه‌ها برای ورود استعدادهای جدید و مطالبه‌گر، بحث‌ها بیشتر حول محور «حفظ وضع موجود» و ایجاد موانع بازدارنده برای ورود افراد تازه است. طرحِ موضوعِ برگزاری آزمون‌های ورودی (مشابه نظام مهندسی)، آن هم در حالی که هیچ الزامی از سوی قانون‌گذار برای آن پیش‌بینی نشده است، شائبه‌ی ایجادِ «فیلترهای سلیقه‌ای» برای قدرت‌ن صنفی را تقویت می‌کند. پرسش بنیادی اینجاست: آیا خانه مطبوعات به دنبالِ ارتقای کیفیت است یا ایجادحصاری برای حفظ موقعیت عده‌ای خاص؟

حضور کمرنگ اعضا در این نشست، خود گویای واقعیتی تلخ است؛ گویی که بدنه اصلی رسانه‌ای استان، امیدی به کارآمدی این نهاد ندارند. نقدعملکرد دستگاه‌های اجرایی زمانی از سوی خانه مطبوعات نافذ است که این نهاد، پیش از هر چیز در «آیینه‌ی خانه خویش» نگریسته باشد. وقتی خانه مطبوعاتِ استان قم حتی در تکریم حداقلی اعضای حاضر خود عاجز است و محتوا را به حواشی تقلیل می‌دهد، چگونه می‌تواند مدعی هدایت جریان رسانه‌ای و مطالبه‌گری حقوق عامه باشد؟

خانه مطبوعات قم نیازمند «تغییر نگاه» است؛ نه از نوع محدودسازی و بستن درها، بلکه از نوع بازگشت به رسالت‌های اصلی. این نهاد بیش از هر زمان دیگری نیازمند خانه‌تکانی در رویکردهای مدیریتی و ساختار تصمیم‌گیری است تا از یک نهاد خنثی و محفلی بسته، به جایگاهی برای رشد حرفه‌ای و مطالبه‌گری پویا تبدیل شود.

میثم داودآبادی/ پایگاه خبری ورزش و جامعه/ ۵ شهریور ۱۴۰۵

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *